Strona domowa dr n. med. Marka Krasuskiego


Idź do treści

Aktualności






******



Starzejemy się

W prawie każdym kraju, gwałtownie, proporcjonalnie wzrasta ilość osób w wieku powyżej 60 lat. W żadnej innej grupie wiekowej nie odnotowuje się tak dużego przyrostu .
Starzenie się populacji może zostać oceniane jako sukces polityki zdrowotnej w danym społeczństwie, jest wyrazem społeczno-ekonomicznego rozwoju, ale też staje się wezwaniem dla polityków, rządzących, organizatorów ochrony zdrowia i pozostałych by sprostać problemom ludzi starzejących się. Głównym zadaniem jest przystosowanie środowiska by utrzymać zdrowie i dobrą funkcjonalność ludzi starszych. Ważnym jest utrzymanie aktywności społecznej i rodzinnej osób powyżej 60 roku życia.

Określa się tzw. próg starości, tzn. wiek, po osiągnięciu którego można daną osobę zaliczyć do grupy ludności w starszym wieku. Najczęściej - jako próg - przyjmuje się jednolicie wiek 60 lub 65 lat, bądź wprowadza się odrębny próg dla mężczyzn - wiek 65 lat, a dla kobiet - 60 lat.
Według specjalistów Światowej Organizacja Zdrowia (WHO) początek starości rozpoczyna się po 60 rok życia. Wyróżnia w niej trzy zasadnicze etapy starzenia się człowieka. Są to:
- etap wczesnej starości, czyli wiek podeszły, zaczynający się od 60 r.ż. i trwający do 75 r. ż.
- wiek starczy (tzw. późna starość) od 75 – 90 r. ż.
- wiek sędziwy zaczynający się od 90 r. ż.
Wg prognozy GUS, między 1998 a 2020 rokiem odsetek osób w wieku 60 lat i powyżej wzrośnie w Polsce o 6% (z 16,4% do 22,4%).
Szacuje się, że w 2050 roku odsetek ludzi starych wyniesie 35% populacji mieszkańców Polski.
W wieku podeszłym nasilają się biologiczne procesy inwolucyjne. Charakterystycznymi cechami tego procesu są między innymi utrata masy mięśni i kości, utrata elastyczności skóry, pogorszenie funkcji wzroku i słuchu, zaburzenia równowagi i wydłużenie czasu reakcji na bodźce, pogorszenie wydolności oddechowej i krążeniowej, spadek wydolności ogólnej. Cechy te w sposób istotny wpływają na obniżenie jakości życia i zwiększenie urazowości osób będących w wieku podeszłym.
Ageing (British English) lub aging (American English), czyli starzenie się to prawdziwe społeczne wyzwanie między innymi dla rehabilitacji oraz adaptowanej aktywności fizycznej (ruchowej).
Adaptowana Aktywność Fizyczna (Adapted Physical Activity - APA)- termin ten został wprowadzony w roku 1973 w Belgii i Kanadzie. Założono wówczas Międzynarodową Federację Adaptowanej Aktywności Fizycznej (International Federation of Adapted Physical Activity - IFAPA). IFAPA miało swoje pierwsze spotkanie w gronie międzynarodowym w roku 1977 w Quebec (Kanada), a drugie w roku 1979 w Brukseli.
Pierwsze sympozjum naukowe tej organizacji odbyło się w 1989 roku w Berlinie.
Określono wówczas definicję pojęcia Adaptowanej Aktywności Fizycznej (Ruchowej).
Adaptowana Aktywność Fizyczna odnosi się do osób z ograniczonymi możliwościami ruchowymi spowodowanymi niepełonosprawnością (zarówno psychiczną jak i fizyczną) a także osób w podeszłym wieku. W działaniu Adaptowanej Aktywności Fizycznej kładzie się szczególna rolę zwiększania aktywności fizycznej i sportowej w tych grupach osób.
APA skupia specjalistów propagujących właściwe zachowania, organizujących aktywność fizyczną i sportową, czyli trenerów, fizjoterapeutów, wolontariuszy, instruktorów, a także lekarzy rehabilitacji, medycyny sportowej, geriatrów i in..
Celem działania specjalistów APA jest umożliwienie wszystkim ludziom udziału w regularnej aktywności fizycznej na przestrzeni całego ich życia.

************







I Kongres Instytutu McKenziego Polska
15-lecie Instytutu McKenziego Polska
XXI wiek - kontrowrersje wokół medycyny szkieletowo-mięśniowej
odbył się w Warszawie w dniach 26 - 28 maja 2011r



Strona Instytutu McKenziego Polska ..


szczegółowe infoirmacje na stronie Instytutu McKenziego Polska: www.mckenzie.pl

**************









******






















Powrót do treści | Wróć do menu głównego